|
|
Gyroporus ammophilus
(
M. L. Castro & L . Freire ) M. L. Castro & L . Freire, Persoonia
16(1): 123. 1995
|
|
|
|
Macroscopía:
Píleo
hasta 15 (25) cm de diametro, de cor asalmonada en
exemplares novos, pardo vermellizo o tocalo, en exemplares
vellos pasa a pardo acastañado, cutícula aterciopeldas en
exemplares novos, o final glabrescente; Himenóforo
tubular, tubos de 0,5-1 cm de largo, de cor salmón ou ocre,
poros concoloros de 3-4 mm, nos exemplares novos tínguense de
pardo vermellizo o tocalos; Estipe subcilíndrico,
irregular, de cor salmón ou blanco crema, cando vello de cor
pardo ocre, có interior cavernoso; Trama subgranulosa,
dura, asalmonada ou blanco crema ainda que en exemplares vellos
pode tinguirse moi lixeiramente de azul sobre todo preto dos
tubos; Olor agradable, sabor dulce; NH3 sobre a
cutícula reacciona dando unha cor vermella (as veces pode
tardar 5-15 min.).
|
|
Microscopía:
Esporas
de 8,5-12 x 4-5,5 (6,5) um (Q = 2-2,2), oblongas a cilíndricas de paredes
grosas; Basidios 4-espóricos, claviformes de 28-35 x 10-15 um, fibulados;
Cistidios
claviformes, laxeniformes e algúns mucronados o subcapitados, de 25-30 x 8-11
um, fibulados; Pileipellis
subtricodérmica, formada por hifas de 5-10 um de ancho, tabicadas, sen
fíbulas.
|
|
Ecoloxía e
coroloxía: en
solos dunares baixo coníferas (Pinus), ainda que tamén se atopu baixo
Quercus suber, en zonas con sotoboque de cistaceas (Cistus, Halymium)
e ericaceas (Erica, Daboecia); outono-inverno (raro en
primavera). O longo do litoral ibérico dende a metade sur de Galicia
ata Cataluña |
|
Publicacións
relacionadas
|
|
|
|
